Het is midden juli, de hitte hangt al dagenlang als een deken over de stad. Je fietst met open windjack naar het huis terug na een lange dag studeren in de bibliotheek; zweet plakt je shirtje aan je rug. Als je de voordeur opendoet, ruikt het binnen naar citrus, warme huid en iets zoets dat vanilla, of misschien van Floors bodylotion is. De achterdeur staat wagenwijd open, een ventilator draait loom op de grond, maar het helpt amper.
Je gooit je tas neer en ploft op de bank. Je benen plakkerig, sokken uit, korte broekje opgetrokken. Je scrolt doelloos op je telefoon als Floor de woonkamer binnenkomt. Ze heeft net gedoucht, handdoek als tulband om haar natte haar, alleen een dun, wit oversized T-shirt dat natte plekken heeft waar het tegen haar huid plakt. Het valt net over haar billen.
„Kom je zo mee terug de douche in?” vraagt ze achteloos.
Je lacht kort, een beetje nerveus. „Met z’n tweeën?”
„Met z’n drieën eigenlijk.” Ze knikt richting de gang. „Mats heeft net geappt dat hij eraan komt. Hij heeft vrij en… nou ja, je kent hem.”
Iedereen kent Mats. Lang, kalme stem, altijd een beetje te zelfverzekerd zonder arrogant te worden. Floor komt dichterbij en hurkt voor de bank zodat jullie ogen op gelijke hoogte zijn. Ze ruikt naar citrus-douchegel en warme, vochtige huid.
„Je hoeft niks te doen wat je niet wilt. Maar ik zie al weken hoe je kijkt als Mats en ik elkaar aanraken. Alleen kijken mag ook. Geen verplichtingen.”
Je keel wordt droog. „Ik… ik denk dat ik maar naar bed ga,” zeg je uiteindelijk. „Morgen vroeg op. Boswandeling met de hond.”
Floor trekt één wenkbrauw op, geeft een klein kneepje in je knie en staat op. „Jammer. Maar de deur staat altijd open, oké?”
De Nachtelijke Muren
Je blijft nog minutenlang zitten, starend naar niets. Dan hoor je de voordeur, Mats' lage stem die „hé schatje” zegt, een natte zoen die veel te lang duurt, en de badkamerdeur die dichtgaat. Het water begint te lopen.
Eerst alleen het geruis. Dan Floors stem, laag en plagend: „Langzaam… ja, precies zo…” Daarna het natte geluid van zeep over huid, van vingers die ergens naar binnen glijden. Je knijpt je dijen tegen elkaar. Hard.
Floor slaakt een scherpe zucht. Het ritme wordt sneller. Het water kan het niet meer maskeren: het klappen van natte huid, Floors kreunen die hoger worden, Mats' lage „fuck, je bent zo lekker” die dwars door de dunne muren komt.
Je houdt het niet meer vol. Je rent naar je kamer, trekt je kleren uit en laat je op bed vallen. Je vingers glijden meteen naar binnen. Je komt veel te snel, bijtend op je lip om niet te schreeuwen, terwijl aan de andere kant van de gang Floor waarschijnlijk hetzelfde doet, alleen dan met Mats die haar van achteren neemt onder het stromende water.
Daarna lig je nog lang wakker, starend naar het plafond, balend van pure spijt.
De Open Plek in het Bos
De volgende ochtend is het al heet. Je fietst met de golden retriever naar het bos. De lucht ruikt naar warm hars, droog mos en rijpe bramen. Dan hoor je Floors lach, helder en een tikje hijgerig. Matss stem, laag en traag: „Nog een slok, anders smelt je zo weg.”
Je hart slaat over. Je komt uit op een kleine, omsloten open plek. Een oude omgevallen boomstam in het midden met een picknickkleed. Floor zit met haar rug tegen de stam in een kort sportshortje; Mats leunt ernaast, shirt uit, borst glimmend van zweet.
Dan ziet ze jou.
„Hey jij!”
Ze staat langzaam op. Mats draait zich om en zijn ogen glijden over je heen—over je strakke legging en je shirtje dat aan je borsten kleeft.
„Hoi,” zeg je schor. „Je bent vroeg,” zegt Floor zacht. „Kon je niet slapen vannacht?” „Te warm. En… te veel lawaai in huis.”
Ze knikt langzaam. „We hebben het er vannacht nog over gehad. Over jou. Over hoe graag we wilden dat je erbij was.”
Je slikt. „Ik hoorde jullie,” zeg je zacht. „Elk geluid. Door de open ramen heen.” Floor ademt scherp in. Haar ogen worden donker. „En wat voelde je toen?” „Spijt. En… zo’n enorme opwinding dat ik mezelf haatte.”
Geen Spijt
Stilte. Alleen krekels en het hijgen van de hond. Floor steekt haar hand uit. „Kom eens hier.”
Ze trekt je mee naar het kleed, dieper de schaduw in. Mats komt achter je staan, de warmte van zijn lichaam in je rug.
„Zeg het als je wilt stoppen,” mompelt hij in je oor. „Ik wil niet stoppen. Ik wil geen spijt meer hebben.”
Floor glimlacht en kust je mond. Zacht, zout van zweet. Matss handen schuiven onder je shirtje en duwen het omhoog. Floor trekt het uit, daarna je sport-bh. Je borsten zijn vrij in de hete lucht.
Floor zakt door haar knieën, kust je buik en trekt langzaam je legging en slipje omlaag. Je stapt eruit. Je staat naakt in de zon, zweet glimmend op je huid.
„Je bent zo mooi. Zo warm,” fluistert Floor.
Ze kust je dij, hoger en hoger. Mats kust je nek en houdt je borsten vast. Floor spreidt je dijen; haar adem is heet tegen je clitoris.
„Zeg het.” „Lik me. Langzaam. Laat me alles voelen.”
Ze doet het. Eén lange lik. Je kreunt diep. Terwijl Floor je met haar tong en een vinger bewerkt, zie je de stijve pik van Mats. Je neemt hem in je hand en gaat langzaam op en neer.
Geen spijt meer. Alleen nog honger naar meer.
Het Spel van Vertraging
Floors tong is traag, bijna lui. Ze tekent lange, lome cirkels rond je clitoris zonder hem ooit echt vol aan te raken. Precies hard genoeg om je heupen te laten schokken, maar veel te zacht om je ook maar ergens in de buurt van een rand te brengen.
Je hoort jezelf hijgen, kort en ongeduldig. Je vingers knijpen in Mats’ schouder. Hij gromt laag tegen je oor, zijn duimen strijken over je tepels in hetzelfde trage ritme als Floor haar tong gebruikt. Te traag. Veel te traag.
„Toe nou…” ontsnapt het je.
Floor trekt haar mond een paar centimeter terug. Je voelt de koele boslucht in plaats van haar adem. Het verschil is martelend.
„Toe nou wát?” vraagt ze, stem hees maar speels. Ze blaast expres een dun straaltje koele lucht over je natte huid. Je hele onderlijf trekt samen. „Niet stoppen. Alsjeblieft.” „Ik ben niet gestopt,” fluistert ze. „Ik ben alleen… nog niet begonnen.”
Ze duwt twee vingers naar binnen, langzaam, tot aan haar knokkels. Geen stoten. Gewoon daar houden, lichtjes krommen, druk zetten tegen dat ene plekje terwijl haar tong weer diezelfde lome cirkels maakt. Mats grinnikt zacht.
„Laat haar maar smeken,” mompelt Floor tegen je huid. „Daar word ikzelf altijd zo geil van.”
De Ontlading
Je kreunt gefrustreerd, duwt je heupen naar voren. Floor trekt haar vingers terug tot alleen de toppen nog binnen zijn. Je jammert.
„Floor…” „Hm?” „Harder. Sneller. Alsjeblieft.”
Ze kijkt omhoog, ogen glanzend. „Straks.” Dan duwt ze ineens wél... drie harde, diepe stoten met haar vingers terwijl haar tong plat en stevig over je clitoris veegt. Je rug kromt, een rauwe kreet ontsnapte je. Dichterbij. Eindelijk dichterbij. En dan… stopt ze weer. Volledig.
„Nee, nee nee nee, niet doen!”
Mats draait je gezicht naar zich toe en kust je diep, smoort je protest. Floor komt overeind, kust je mond nu ook en proeft jezelf op haar lippen.
„Wil je klaarkomen?” fluistert ze tegen je lippen. „Já.” „Zeg dan hóe graag.” „Zo graag. Alsjeblieft. Ik hou het niet meer. Ik wil alles.”
Floor zakt weer tussen je dijen. Deze keer geen plagen meer. Ze zuigt je clitoris kort maar krachtig tussen haar lippen. Het tempo bouwt snel op. Haar vingers glijden weer naar binnen, drie deze keer, en ze krult ze ritmisch. Je begint te trillen.
„Niet stoppen,” hijg je. „Niet stoppen niet stoppen niet...”
En dan trekt Floor ineens alles terug. Je gilt het uit van frustratie.
„Nog heel even,” fluistert ze. „Ik wil je gezicht zien als je écht niet meer kunt.”
Ze wacht tien seconden. Dan duwt ze haar mond weer op je, hard, snel, zuigend, haar vingers diep en meedogenloos stotend. Deze keer laat ze niet meer los.
Je knapt.
Je komt zo hard dat je even zwart ziet. Je schreeuwt geluidloos, rug krom, dijen trillend rondom Floors hoofd. Golf na golf spoelt door je heen. Pas als je begint te kronkelen van overgevoeligheid trekt ze zich terug. Ze kust je mond zacht, lang, terwijl Mats je vasthoudt.
Floor veegt een natte pluk haar uit je gezicht.
„Geen spijt meer?”
Je lacht schor, uitgeput. „Geen spijt meer.”
Mats kust je slaap. „Mooi. Want we zijn nog lang niet klaar met je.”
En ergens diep vanbinnen, onder al die loomheid en nasmaak, voel je alweer een klein, hongerig vonkje wakker worden.
De schaduw van de boomstam voelt bijna koel tegen je rug als je eindelijk weer een beetje adem hebt. Je benen trillen nog na, licht gespreid, terwijl Floor lui met haar wang tegen je binnenste dij leunt. Haar lippen glimmen, haar ogen half dicht van tevredenheid. Mats zit half op zijn knieën naast je, één hand losjes om je enkel, duim strijkend over je enkelbot in kalme cirkels.
Je ademt nog steeds schokkerig. De nasmaak van je eigen orgasme hangt zwaar in je mond, vermengd met Floors kus en het zilte zweet van jullie drieën. De hond ligt een paar meter verderop in het mos te slapen, totaal ongeïnteresseerd in het tafereel.
Floor beweegt als eerste. Ze kust je knieschijf en laat dan haar tong traag langs de binnenkant van je dij naar boven glijden, precies over de plek waar je huid nog tintelt van overgevoeligheid. Je sist zachtjes, half lachend.
„Te veel?” vraagt ze met een plagende glimlach.
„Nog net niet.”
Ze grinnikt en kijkt dan naar Mats.
„Jij bent nog steeds keihard. Dat is bijna zielig.”
Mats haalt één schouder op, stem laag en rustig.
„Geduld is een schone zaak.”
Maar de manier waarop zijn ogen over je lichaam glijden, verraadt dat hij lang niet zo kalm is als hij klinkt.
Floor reikt naar Mats, pakt zijn pols en trekt hem dichterbij tot hij tussen jouw benen knielt. Ze leunt opzij, kust zijn mond kort en hard, en fluistert iets wat je niet helemaal verstaat, maar je ziet hoe zijn kaak aanspant en zijn pupillen verwijden.
Dan kijkt ze jou aan.
„Wil je hem proeven?”
Je antwoord komt zonder nadenken.
„Ja.”
Floor gaat iets opzij zitten, geeft je ruimte. Mats komt dichterbij op zijn knieën. Zijn pik staat strak, glanzend van voorvocht, de aderen duidelijk zichtbaar onder de strakke huid. Je reikt ernaar, sluit je vingers eromheen. Hij is heter dan je verwachtte, pulseert onder je aanraking.
Je buigt voorover en likt eerst alleen de druppel van de top, zout, een tikje bitter, puur mannelijk. Mats ademt scherp in door zijn neus. Floor maakt een zacht, goedkeurend geluidje.
Je neemt hem dieper, langzaam. Niet gehaast. Je tong draait rond de eikel, volgt de naad aan de onderkant, zuigt zachtjes terwijl je hand de rest streelt. Floor kijkt toe, haar eigen hand glijdt weer tussen haar benen, vingers glijdend in hetzelfde trage ritme als jouw mond.
„Fuck,” gromt Mats zacht.
Zijn hand komt in je nek te liggen, niet duwend, alleen rustend, vingers lichtjes in je haar.
„Precies zo… ja.”
Floor leunt dichterbij, kust je schouder, je wang, en dan je mondhoek terwijl jij hem nog in je mond hebt. Ze proeft hem via jou. Het is vies en intiem tegelijk. Je kreunt rond zijn pik, het geluid vibreert door hem heen.
Ineens trekt Floor je zachtjes terug.
„Wacht even,” fluistert ze. „Ik wil iets anders proberen.”
Ze duwt Mats op zijn rug op het kleed. Hij laat het gebeuren, armen achter zijn hoofd, borst op en neer gaand. Floor klimt over hem heen, maar niet zoals je verwacht. Ze gaat in omgekeerde houding zitten, haar vulva vlak boven zijn gezicht, haar mond weer richting jou.
„Kom hierboven zitten,” zegt ze tegen jou. „Op zijn borst. Gezicht naar mij toe.”
Je aarzelt één seconde. Dan zwaai je je been over hem heen tot je schrijlings op zijn bovenlijf zit, je natte lippen rustend op zijn warme huid. Floor leunt voorover, kust je diep terwijl Mats zijn tong tussen haar schaamlippen duwt. Ze kreunt in je mond.
Dan voel je Floors vingers weer tussen jouw benen. Ze spreidt je en voelt hoe nat je nog bent. Ze wrijft langzaam over je clitoris, duwt twee vingers naar binnen, haalt ze weer tevoorschijn en smeert je vocht over zijn borst, over zijn tepels.
„Zo,” fluistert ze. „Nu ga jij op zijn pik zitten. Maar langzaam. Net zo langzaam als ik je net heb geplaagd.”
Je positioneert jezelf. Floor helpt, houdt zijn pik vast terwijl jij je laat zakken. Centimeter voor centimeter glijdt hij naar binnen. Je bent nog zo gevoelig dat het bijna pijn doet, maar precies de goede pijn. Je kreunt lang en laag als hij helemaal in je zit.
Floor kust je terwijl je begint te bewegen. Klein, lui wiegen van je heupen. Mats kreunt onder je, zijn tong nog steeds diep in Floor. Het hele tafereel voelt als één natte, hete lus: jij op hem, Floor op zijn gezicht, haar mond op de jouwe.
Het tempo blijft traag. Niemand haast zich. De hitte, het zweet, het geluid van natte huid en onderdrukte kreunen, het vult de open plek helemaal op.
Na een tijdje, minuten? een halfuur?, gaat Floor verzitten.
„Wil je harder?” vraagt ze.
Je knikt, bijna wanhopig.
Ze glimlacht.
„Dan moet je het vragen.”
Je leunt voorover, lippen bij haar oor. Stem rauw:
„Neuk me. Allebei. Hard. Nu.”
Floor lacht zacht, triomfantelijk. Ze komt overeind, draait zich om zodat ze nu met haar gezicht naar Mats toe zit. Ze zakt over zijn mond terwijl jij jezelf harder op zijn pik laat zakken.
Mats’ handen grijpen je heupen. Eindelijk. Hij stoot omhoog, diep en krachtig. Floor leunt voorover, zuigt je tepels, bijt zachtjes, terwijl haar vingers je clitoris vinden en hard wrijven.
Het duurt niet lang meer.
Je voelt het opbouwen, sneller dit keer, scherper. Floor voelt het ook. Ze fluistert:
„Kom maar. Laat het gaan. Allebei tegelijk.”
Mats gromt iets onverstaanbaars, stoot nog dieper. Jij knapt opnieuw, dit keer met hem in je, schreeuwend, nagels in zijn borst. Floor komt een seconde later, haar dijen trillend rondom zijn gezicht.
Jullie zakken in elkaar, een kluwen van ledematen, zweet en hijgende adem.
Na een hele lange stilte zegt Floor, stem schor van het lachen en het klaarkomen:
„We moeten echt vaker naar het bos.”
Je lacht uitgeput, hoofd op Mats’ borst.
„Morgen weer?”
Mats’ stem bromt onder je oor.
„Morgen, overmorgen… zolang de hittegolf duurt.”
En ergens tussen het zweet en de loomheid voel je het alweer: dat kleine, hongerige vonkje dat nooit helemaal dooft.
Het is pas juli. Er komen nog weken hete dagen.