Het regende die middag zonder genade, zo’n koude, miezerige februari-regen die dwars door je kleren heen kruipt. We hadden al een uur gelopen langs smalle paadjes en kale bomen, pratend over van alles en niets, tot onze woorden steeds korter werden omdat onze tanden klapperden.
Tegen de tijd dat we bij jouw huis aankwamen waren we allebei doorweekt. Je haar plakte in donkere slierten tegen je wangen, mijn broek plakte zwaar en koud tegen mijn benen. We rilden allebei, half lachend, half klappertandend.
Binnen schopten we onze schoenen uit en lieten een spoor van natte voetafdrukken achter in de gang. Je keek me aan, met die kleine twinkeling die ik inmiddels zo goed kende, en zei:
“Boven heb ik een groot bad. Zullen we?”
Ik hoefde niet lang na te denken.
Het Bad
Even later stonden we in de badkamer. Het bad was inderdaad belachelijk groot. Jij draaide de kraan open, warm water gutste eruit, stoom begon langzaam omhoog te kringelen. Ik trok mijn natte kleren uit zonder veel ceremonie, trui, shirt, broek, boxer, en liet me als eerste in het hete water zakken. Mijn huid protesteerde even, maar toen kwam de opluchting. De kou trok eindelijk weg uit mijn botten.
Jij bleef even staan, keek naar me met een halve glimlach, en begon toen ook je kleren uit te trekken. Trager dan ik. Ik keek naar je door half dichtgeknepen ogen, niet omdat ik verlegen was, maar omdat het bijna te veel was om in één keer in me op te nemen: de manier waarop je natte shirt over je hoofd gleed, hoe je bh-bandjes even in je schouder sneden voor je ze losmaakte, de lichte rilling die nog over je huid trok toen je je slipje omlaag schoof.
Je stapte het bad in en ging met je rug tegen mijn borst zitten, je hoofd leunde achterover tegen mijn schouder. Je huid was warm van het water, maar nog steeds een tikje koud aan de oppervlakte. Ik sloeg mijn armen om je heen, trok je dichter tegen me aan. Mijn handen bleven eerst rustig liggen, plat op je buik, voelend hoe je ademde.
“Is dit oké voor je?” vroeg ik zacht, mijn lippen vlak bij je oor.
Je knikte, klein maar duidelijk.
Het water bleef stromen tot het bad vol was. Ik voelde je hartslag onder mijn handpalmen, iets sneller dan normaal. Je geur—nat haar, regen, een vleugje van je shampoo—vulde mijn neus. Ik kon het niet helpen: mijn handen gleden langzaam omhoog, tot ik je borsten omvatte. Je ademde scherp in, dieper, hoorbaarder. Mijn duimen streken over je tepels, eerst voorzichtig, toen met iets meer druk. Je leunde zwaarder tegen me aan. Je ademhaling werd onregelmatig.
Mijn rechterhand verliet je borst en zakte langzaam omlaag, over je ribben, je buik, tot ik de lichte haartjes voelde. Je spreidde je benen een klein stukje, genoeg om me ruimte te geven. Een zachte zucht ontsnapte aan je lippen.
“Doorgaan?” fluisterde ik. “Ja,” zei je, bijna onhoorbaar. “Alsjeblieft.”
Mijn wijsvinger vond je clitoris, begon haar in kleine, trage cirkels te strelen. Eerst vederlicht, toen iets steviger. Je ademde luider, je heupen bewogen mee, klein, bijna onmerkbaar. Ik voelde hoe je lichaam zich aanspande, hoe je vingers zich om mijn onderarmen klemden.
Na een tijdje liet ik mijn middelvinger langzaam naar binnen glijden. Je maakte een klein, verrast kreetje, maar voor ik terug kon trekken, greep je mijn pols vast. Niet om te stoppen, maar om me daar te houden. Mijn linkerhand bleef je borsten kneden, nu steviger, terwijl mijn rechterhand een ritme vond: diep naar binnen, dan weer terug, mijn duim bleef je clitoris beroeren. Je kreuntjes werden hoger, je ademhaling onregelmatig, schokkerig.
Ik voelde het aankomen. Je spande je hele lichaam, je nagels drukten in mijn armen, je hoofd viel achterover tegen mijn schouder. Precies op dat moment trok ik mijn hand langzaam terug en legde hem rustig op je trillende bovenbeen. Je maakte een gefrustreerd, bijna boos geluidje. Ik grinnikte zacht tegen je oor.
“Nog niet… ik wil dat je het echt voelt als het komt.”
Je draaide half om, keek me aan met glanzende ogen, wangen rood, lippen een stukje open. Toen fluisterde je: “Gemeen.” Ik kuste je schouder. “Ik weet het.”
Overgave
Je pakte mijn hand zonder aarzelen, vastberaden, en leidde hem terug naar beneden, precies waar hij volgens jou thuishoorde. Mijn vingers gleden weer door het warme water langs die zachte haartjes, tot mijn wijsvinger je clitoris vond, al gezwollen, gevoelig, klaar. Je legde je eigen hand over de mijne en begon kleine, precieze cirkeltjes te maken, precies de druk en het tempo die jij nodig had. Je adem stokte even, toen versnelde hij, werd oppervlakkiger, dringender.
Met je linkerhand greep je mijn andere pols en bracht die ook naar beneden. Je spreidde jezelf nog iets verder, nam mijn middelvinger tussen je vingers en fluisterde schor tegen mijn oor:
“Ik wil je ín me voelen. Nu.”
Ik hoefde geen verdere aanmoediging. Ik liet die vinger langzaam naar binnen glijden, voelde hoe warm en nat je was, hoe strak je om me heen sloot. Je kreunde meteen, laag en langgerekt, en je heupen bewogen een klein stukje mee, zoekend naar meer.
Je hoofd viel achterover tegen mijn schouder, je lippen halfopen. Ik hoorde elk geluidje dat je maakte. Die kleine, onverwachte zuchtjes, het zachte, natte geluid van mijn vingers die in je bewogen. Je sidderde tussen mijn armen, je hele lijf trilde van ingehouden spanning. Toen fluisterde je, met een stem die bijna brak: “Ik voel je al de hele tijd… zo stijf tegen mijn rug. Dat maakt het nog geiler.”
Ik gromde zachtjes, drukte mijn heupen iets dichter tegen je aan zodat je precies kon voelen hoe hard ik was, hoezeer ik naar je verlangde. Mijn wijsvinger bleef je clitoris masseren, nu steviger, sneller, precies zoals jij het leidde met je hand over de mijne. Je kreunde luider, dieper, zonder schaamte meer.
En toen, zonder waarschuwing, liet ik een tweede vinger bij de eerste glijden. Langzaam, maar beslist.
“Verrassing,” mompelde ik in je oor, mijn lippen tegen je natte haar.
Je maakte een scherp, verrast geluidje dat overging in een lange, trillende kreun. Je nagels groeven in mijn onderarmen. Je ademde diep, schokkerig, alsof je zuurstof moest happen. Ik voelde hoe je binnenste samentrok rond mijn vingers, hoe je hele bekken begon te schokken.
En toen gebeurde het. Je lichaam spande zich ineens keihard aan, je rug kromde, je benen trilden. Een golf ging door je heen, je kreunde mijn naam half gesmoord, half verloren in een lange, bevrijdende zucht. Je kwam klaar in lange, rollende schokken. Het water klotste zachtjes tegen de rand van het bad.
Je zakte langzaam slap tegen me aan, nahijgend. Je draaide je hoofd een klein stukje, zocht mijn mond, en kuste me loom. Toen fluisterde je, met een hese, tevreden glimlach in je stem:
“Dat was… gemeen én perfect.”
De Bank
We bleven nog een tijdje zo liggen tot het water koeler werd. We droogden ons zwijgend af, de spanning tussen ons elektrisch. Droge kleren aan en naar beneden. Daar ploften we op de bank. Jij ging liggen, hoofd op mijn bovenbenen, en keek omhoog naar me met die grote ogen. Ik keek omlaag, zag hoe het dunne stof van je shirt over je borsten spande. Elke keer dat je bewoog, drukte je zachtjes tegen mijn pik. Je móést het voelen.
Ineens kwam je overeind. Je zwaaide een been over me heen, ging op mijn schoot zitten. De kus was traag, diep, hongerig.
“Shirt uit,” zei ik schor.
Je trok het over je hoofd. Daar waren ze weer, die perfecte borsten. Ik boog voorover, liet mijn tong over de tepels gaan, nam ze in mijn mond en zoog zachtjes.
“Broek uit,” fluisterde je in mijn oor.
We ontdeden ons van de laatste kleren. Voor ik het wist zat je weer bovenop me. Je pakte mijn pik vast, leidde hem naar je ingang en liet je langzaam zakken. Je was zo nat dat ik soepel naar binnen gleed. Je begon weer te bewegen, je heupen rollend in een ritme dat ons allebei gek maakte.
“Mmm, wat voel je lekker… zo warm, zo strak om me heen.” “Ik hou het niet lang vol,” hijgde ik. “Ik kom bijna.”
Ineens stopte je. Je bleef doodstil zitten, mijn pik diep in je begraven.
“Nog niet,” zei je zacht. “Het is nog geen tijd. Ik wil dat je het voelt aankomen… echt voelt. En dan mag je pas. Gemeen hè.”
De Ontlading
Je bleef daar zitten, roerloos. Je binnenste spande zich af en toe even aan rond mijn pik, korte, gemene pulsen.
“Je trilt,” fluisterde je. “Voel je hoe hard je bent?”
Je kuste me traag terwijl je bekken een piepklein cirkeltje maakte. Eindelijk begon je weer te bewegen. Niet snel, maar dieper, bewuster. Elke keer dat je naar voren wiegde, nam je me helemaal in je op. Ik nam weer een tepel in mijn mond, zoog harder dit keer. Je versnelde een fractie, je heupen maakten grotere halen. Het natte geluid van ons samenkomen vulde de kamer.
Mijn handen gleden naar je billen, kneedden ze stevig. Ik voelde het opbouwen, die hete spanning in mijn onderbuik.
“Ik voel je groter worden,” fluisterde je. “Je gaat komen, hè?”
We vonden een ritme: jij omlaag, ik omhoog, hard en diep. Je nagels krasten over mijn nek. Toen spande je je ineens weer aan. Je hele lichaam verstijfde, je kwam klaar, secondenlang samentrekkend rond mijn pik, golf na golf.
Dat was genoeg. Met een diepe, rauwe kreun stootte ik omhoog, begroef mezelf zo diep mogelijk in je en kwam klaar. Heet, lang, schok na schok. We bleven zo zitten, hijgend, vastgeklonken. Na een hele tijd fluisterde je tegen mijn mond:
“Nu mogen we even bijkomen… maar niet te lang.”
Ik lachte schor. “Je bent meedogenloos.” “Je houdt ervan,” zei je.
Ja.
Dat deed ik.