De zon kroop langzaam door de kier van de gordijnen naar binnen, een dunne streep goudgeel licht die over het kingsize bed viel. Het was nog vroeg, ergens rond half zeven. Buiten, aan de rand van het bos, begonnen de vogels pas net te ontwaken. Een zacht, ver geritsel en gefluit dat door het dikke glas nauwelijks te horen was. Binnen in kamer 214 was het stil, op ons ademhalen na. Ik werd wakker van je lippen. Zacht, warm, nat. Je lag half over me heen, je borst tegen mijn zij, je been over het mijne geslagen. Je kuste mijn borstkas, langzaam, met kleine likjes, precies op de plek waar mijn hart nog steeds iets te snel klopte van de nacht ervoor. Je haar lag uitgespreid over mijn schouder, rook nog steeds vaag naar vanille en naar de wijn van gisteravond.
“Goedemorgen,” fluisterde je. Je stem was hees, een beetje schor van het kreunen vannacht. Je keek op, je ogen donker en helder tegelijk. Geen spoortje spijt. Nog niet. Je hand gleed al over mijn buik, langzaam, plagend, lager. Je vingers streelden de lijn van mijn heup, toen verder, tot je mijn pik voelde. Hij was al half hard, ontwaakte meteen onder je aanraking. Je glimlachte tegen mijn huid. “Ik zie dat je ook wakker bent.”
Ik kreunde zacht, mijn hand gleed automatisch over je rug, over de warme, blote huid. Je was nog steeds naakt, net als ik. Het dekbed lag ergens halverwege het bed, vergeten. “Je maakt het me wel moeilijk om weer in slaap te vallen,” mompelde ik. Mijn vingers vonden je billen, knepen zacht, trokken je dichter tegen me aan. Je dij drukte tegen mijn been, ik voelde de warmte tussen je benen alweer.
“Wie zegt dat we moeten slapen?” Je hand sloot zich nu helemaal om me heen. Je streelde me langzaam, van onder naar boven, met precies de druk die ik vannacht al zo lekker had gevonden. Je duim cirkelde rond de eikel, spreidde het vocht dat daar al verscheen. “We hebben nog een tijdje voordat de workshops beginnen. En onze kamers zijn naast elkaar… niemand die ons mist.”
Ik draaide me naar je toe, duwde je zacht op je rug. Je liet me begaan, je ogen half dicht, een klein lachje om je lippen. Ik kuste je. Niet gehaast zoals vannacht, maar diep en traag. Mijn tong gleed langs de jouwe, proefde je nog steeds een beetje naar wijn en naar mij. Je handen gleden over mijn schouders, mijn nek, trokken me dichterbij. Ik voelde je tepels hard tegen mijn borst drukken. Mijn hand gleed over je zij, over je buik, lager. Je benen gingen meteen iets uit elkaar. Ik streelde je daar, zacht, met twee vingers over je schaamlippen. Je was al nat. Niet een beetje. Echt nat. De nacht had sporen nagelaten, maar je was opnieuw klaar voor me.
“Je bent zo nat,” fluisterde ik tegen je mond. “Heb je hiervan gedroomd?”
Je knikte, je heupen kwamen omhoog tegen mijn hand. “De hele nacht. En nu… nu wil ik het langzaam. Ik wil alles voelen. Geen haast.”
Ik liet mijn vingers bij je naar binnen glijden. Eerst één, toen twee. Je was strak en heet en glad. Ik bewoog ze langzaam, diep, terwijl mijn duim rondjes draaide over je clitoris. Je kreunde in mijn mond, je rug kromde zich. Je nagels krasten licht over mijn rug. Niet hard, maar genoeg om me te laten weten dat je het lekker vond. Ik kuste je hals, je sleutelbeen, nam een tepel in mijn mond. Zoog zacht, likte, beet er heel licht in. Je hapte naar adem.
“Ja… zo…” fluisterde je. Je hand bleef me strelen, langzamer nu, ritmisch op het tempo van mijn vingers in jou. We lagen zo een tijdje, alleen maar voelend, proevend. De zon streep werd breder, viel nu over je borsten, maakte je huid goudkleurig. Ik keek naar je. Je was prachtig in dit licht. De lichte sproetjes op je schouders, de manier waarop je lippen iets openhingen als je genoot.
Na een paar minuten trok ik mijn vingers terug. Je maakte een zacht protestgeluidje, maar ik glimlachte alleen. Ik schoof naar beneden, kuste je buik, je navel, de binnenkant van je dijen. Je spreidde je benen verder voor me, zonder schaamte. Ik liet me zakken tussen je benen. Mijn tong gleed langzaam over je, van onder naar boven, proefde je helemaal. Je smaak was bedwelmende. Zoet, een beetje zout, helemaal jou. Ik zoog zacht op je clit, liet mijn tong eromheen cirkelen, toen weer lager, bij je naar binnen. Je heupen kwamen omhoog, je vingers grepen in mijn haar.
“Oh god… ja, daar…” Je stem trilde. Ik voelde hoe je dijen begonnen te beven. Ik liet twee vingers weer bij je naar binnen glijden, kromde ze precies op die plek die ik vannacht al had gevonden. Je kreunde harder, je hoofd viel achterover in het kussen. Ik likte je sneller, harder, precies zoals je het wilde. Je kwam klaar met een lange, lage kreet die je probeerde te dempen door in je eigen hand te bijten. Je hele lichaam spande zich, je binnenste trok ritmisch samen om mijn vingers, je heupen schokten tegen mijn mond. Ik bleef likken tot je helemaal klaar was, tot je zachtjes trilde en me zachtjes wegduwde.
Ik kroop weer omhoog. Je trok me meteen naar je toe, kuste me. Je proefde jezelf op mijn tong en dat leek je alleen maar meer op te winden. “Nu jij,” fluisterde je. Je duwde me op mijn rug, ging bovenop me zitten. Je haren vielen als een gordijn om ons heen. Je hand sloot zich weer om mijn penis. Deze was nu keihard, kloppend, bijna pijnlijk. Je streelde me een paar keer, toen tilde je je heupen op. Je keek me aan terwijl je jezelf langzaam op me liet zakken.
Centimeter voor centimeter. Je was zo nat dat ik zo naar binnen gleed, maar je deed het langzaam. Bewust. Ik voelde elke plooi, elke spier. Je kreunde toen ik helemaal in je zat. We pasten perfect. Je bleef even stil zitten, genietend van het gevoel vol te zijn. Toen begon je te bewegen. Langzaam. Rollen met je heupen. Op en neer. Ik keek naar je. Je borsten bewogen mee, je tepels hard, je lippen iets open. Je handen lagen op mijn borst, je nagels krasten licht.
“Je voelt zo lekker,” hijgde ik. Mijn handen lagen op je heupen, begeleidden je bewegingen. Ik duwde omhoog als jij naar beneden kwam. Dieper. Harder. Maar nog steeds langzaam. We wilden dat het duurde. Je leunde naar voren, kuste me terwijl je bleef rijden. Je tong in mijn mond, je borsten tegen mijn borst. Ik pakte je billen, spreidde ze een beetje, liet een vinger tussen je billen glijden. Je kreunde in mijn mond toen ik je daar zachtjes aanraakte.
We draaiden om. Ik bovenop. Je benen om mijn middel. Ik stootte diep, maar nog steeds beheerst. Elke stoot langzaam en volledig. Je ogen bleven open, keken in de mijne. We zeiden niets meer. Alleen adem, gekreun, het zachte geluid van huid op huid. Ik voelde je weer dichterbij komen. Je binnenste werd strakker. Je nagels in mijn rug.
“Ik kom weer…” fluisterde je. “Samen… alsjeblieft…”
Ik versnelde iets. Dieper. Harder. Je kwam klaar met een trillende zucht, je ogen dicht, je hele lichaam spande zich om me heen. Ik volgde meteen. Met een diepe grom kwam ik klaar. Ik vulde je, diep in je, mijn gezicht in je hals. We bleven zo liggen, verstrengeld, ademend. Mijn pik nog steeds binnen. Je streelde mijn rug, mijn haar.
Na een paar minuten rolde ik voorzichtig van je af. Maar we lieten elkaar niet los. Je nestelde je tegen me aan, je hoofd op mijn borst. Mijn hand streelde je zij, je borst, je tepel die nog steeds hard was. We praatten zacht. Over vannacht. Over hoe goed het voelde. Over hoe we dit eigenlijk al jaren hadden gewild maar nooit durfden. Over onze thuissituatie, even een steek van schuld, maar die verdween weer snel toen je hand opnieuw over mijn buik gleed.
“We hebben nog tijd,” zei je. Je vingers vonden me weer. Ik was nog niet helemaal slap, en onder je aanraking werd ik snel weer harder. Je glimlachte. “Eén keer nog. Maar nu… anders.”
Je draaide je om, op handen en knieën. Je keek over je schouder naar me, je haren over één schouder. Je billen omhoog, je rug hol. Ik ging achter je zitten. Mijn handen over je rug, over je billen. Ik streelde je natte lipjes, liet twee vingers in je glijden om je klaar te maken. Je kreunde. Toen zette ik mijn pik tegen je aan en gleed langzaam naar binnen. Van achteren voelde je nog strakker. Dieper. Je duwde achteruit tot ik helemaal in je zat.
We bewogen langzaam. Ik hield je heupen vast, stootte diep en beheerst. Je hand gleed tussen je benen, streelde jezelf terwijl ik in je was. Ik boog voorover, kuste je nek, beet zacht in je schouder. Mijn hand gleed om je heen, over je borst, kneep in je tepel. Je kreunde harder. Het tempo werd iets sneller. Dieper. Het geluid van onze lichamen vulde de kamer. Nat, ritmisch en intiem.
Je kwam als eerste. Stil deze keer, alleen een lange, trillende zucht en je hele lichaam dat zich spande. Ik voelde je om me heen pulseren en dat was genoeg. Ik kwam klaar met een lage grom, leeg maar diep, mijn armen om je middel, mijn borst tegen je rug. We zakten samen neer op het bed, nog steeds verbonden.
We bleven liggen tot de wekker op je telefoon zachtjes begon te piepen. Half acht. Over een uur begon de eerste workshop. We moesten douchen. Ons aankleden. Doen alsof er niets was gebeurd. Maar we wisten allebei dat dat niet meer kon.
We stonden op. Je liep naar de badkamer, naakt, je lichaam nog glanzend van zweet. Ik keek je na. De deur bleef open. Ik hoorde het water stromen. Even later stapte ik ook onder de douche. We wasten elkaar. Langzaam. Mijn handen over je borsten, je buik, tussen je benen. Jij waste mij, je vingers speelden nog even met mijn pik die alweer begon te reageren. We kusten onder het water. Maar we gingen niet verder. Niet nu. We hadden de hele dag nog voor ons. En de avond.
Terwijl we ons aankleedden; jij toch in een andere jurk en ik in een fris overhemd, keken we elkaar aan in de spiegel. Je glimlachte. Geen spijt. Alleen een geheim. Een belofte.
We verlieten de kamer apart. Eerst jij, toen ik. De gang was nog leeg. Niemand had iets gemerkt. Maar toen we beneden in de ontbijtzaal kwamen, zaten de collega’s al. We groetten elkaar normaal. Jij lachte naar iedereen. Ik schonk koffie in. Maar onder tafel, toen niemand keek, raakte je knie de mijne. En ik wist genoeg.
De ochtendzon scheen nu volop door de ramen van de ontbijtzaal. Maar in mijn hoofd was het nog steeds schemerig in kamer 214. Jouw lichaam. Jouw kreunen. Jouw smaak. En het besef dat we nog één hele dag en één hele nacht hadden voordat we weer naar huis moesten. Terug naar ons thuis. Terug naar het gewone leven.
Maar voor nu… was er alleen dit.