Ik lig weer naast je, dezelfde schemerige kamer, dezelfde geur van je huid na de douche. Maar vannacht is anders. Vannacht speel ik een ander spel met je.
Je slipje ligt al op de grond. Je benen zijn licht gespreid, knieën naar buiten gedraaid, precies zoals ik het wil. Ik heb je polsen boven je hoofd vastgehouden met één hand, niet hard, maar stevig genoeg dat je voelt dat je niet zomaar kunt ontsnappen aan wat ik met je ga doen.
Mijn andere hand rust tussen je dijen. Plat. Warm. Niet bewegend. Gewoon daar liggen, zodat je de druk van mijn palm voelt tegen je hele vulva, tegen je clit die al dik en gevoelig is geworden van het wachten. Ik beweeg niet. Ik laat je alleen maar voelen hoe nat je wordt, hoe je lipjes vanzelf uiteenwijken tegen mijn huid, hoe je vocht langzaam over mijn handpalm glijdt.
„Niet bewegen,” zeg ik zacht tegen je oor. „Blijf precies zo liggen. Laat het opbouwen.”
Je ademt scherp in. Je heupen willen al naar voren duwen, maar ik druk mijn hand steviger neer, hou je stil. Een waarschuwing zonder woorden.
Dan begin ik. Heel langzaam. Mijn middelvinger glijdt nu pas langs je opening, niet naar binnen, alleen langs de rand, op en neer, alsof ik je lipjes streel alsof het de zachtste zijde is. Je clit ligt opgezwollen onder mijn handpalm; ik wieg er nauwelijks merkbaar tegenaan. Een lichte, trage cirkel. Precies genoeg om je te laten voelen dat er iets komt… maar nooit genoeg om je eroverheen te tillen.
Je kreunt laag, gefrustreerd. Je probeert je polsen los te trekken. Ik laat niet los.
„Sst. Nog niet.”
Ik laat twee vingers nu naar binnen glijden, maar slechts tot het tweede kootje. Daar blijf ik. Ik krom ze licht, druk tegen die ene plek binnenin je die je altijd laat kronkelen, maar ik beweeg niet. Ik pulseer alleen heel zacht met mijn vingertoppen, een ritme dat je binnenste doet samentrekken zonder je over de rand te duwen.
Je heupen schokken nu toch, onwillekeurig. Je bijt op je lip, ogen dichtgeknepen. Ik zie hoe je buikspieren aanspannen, hoe je dijen trillen.
Ik trek mijn vingers langzaam terug. Helemaal. Laat je leeg achter. Je maakt een klein, wanhopig geluidje.
Dan leg ik mijn hand weer plat, warm en stil, en begin opnieuw met die lome cirkels over je clit. Nog langzamer dit keer. Je ademhaling wordt hoger, korter. Je bent zo nat dat het tussen je billen doorloopt, het laken al vochtig maakt.
Ik leun voorover, lippen tegen je oor:
„Voel je hoe je lichaam smeekt?
Hoe je clit pulseert onder mijn hand?
Hoe je binnenste samentrekt, zoekend naar iets wat ik je nog niet geef?”
Ik laat mijn vingers weer naar binnen glijden, dit keer dieper, maar zodra ik voel dat je spieren strakker worden, dat je bekken kantelt, dat je op het punt staat… trek ik ze terug. Weer helemaal. Alleen mijn palm blijft liggen, warm en onverzettelijk.
Je kreunt nu harder, half smekend. „Alsjeblieft…”
„Nog niet, liefje. Ik wil dat je het voelt. Elke seconde dat je op het randje balanceert. Dat je lichaam trilt van hoe graag je wilt komen… en dat ik het tegenhoud.”
Ik kus je hals, zuig zacht op diezelfde plek als gisteren.
Weer die trage vingers. Weer naar binnen. Weer precies op dat moment dat je denkt „nu, nu, nu”… stop ik. Haal ze weg. Leg mijn hand stil. Laat je zakken. Laat de golf weer afnemen, net niet breken.
Je ogen zijn nu vochtig. Je lip trilt. Je hele lichaam glanst van zweet en opwinding. Je clit is zo gezwollen dat hij bijna pijnlijk lijkt, rood en glanzend.
Ik fluister:
„Je bent zo mooi zo. Zo wanhopig nat. Zo dichtbij… en toch hou ik je hier.”
Ik begin opnieuw. Nog langzamer. Nog lichter. Tot je alleen nog maar hijgt, tot je benen schudden, tot je polsen slap hangen in mijn greep omdat je geen kracht meer hebt om te vechten.
En dan… stop ik helemaal.
Ik haal mijn hand weg. Ga naast je liggen. Laat je daar liggen, open, trillend, op het scherpst van de rand, zonder dat ik je eroverheen laat gaan.
Ik kus je voorhoofd.
„Slaap maar, schatje.
Morgen doen we het nog een keer.
En de dag erna weer.
Tot je alleen al van mijn stem kunt klaarkomen… zonder dat ik je ook maar aanraak.”
Je kreunt zacht, machteloos, terwijl ik het dekbed over je heen trek.
En jij blijft liggen, lichaam nog steeds zoemend, nog steeds op het randje, nog steeds van mij.