Ik word wakker in die zachte, schemerige overgang tussen droom en werkelijkheid. Mijn hart bonst nog na, een diepe, trage dreun die door mijn hele lijf pulseert. De droom hangt als warme mist om me heen: haar mond die tergend langzaam over mijn schacht gleed, tong die cirkels trok rond de eikel zonder ooit echt toe te geven, haar ogen die me aankeken terwijl ze precies wist hoe dicht ze me bij de rand kon brengen zonder me erover te duwen. Ik voel nog hoe mijn heupen in de droom omhoog stootten, smekend, maar nooit genoeg kregen.
Het laken is vochtig en warm tegen mijn onderbuik geplakt. Mijn pik ligt zwaar op mijn buik, keihard, de aders dik en prominent, de eikel glanzend van voorvocht dat al uren geleden moet zijn begonnen. Elke keer dat ik ademhaal schuift de stof een fractie over die gevoelige huid en stuurt een kleine elektrische schok door mijn ballen omhoog. Ik blijf doodstil liggen. Nog niet aanraken. Nog niet toegeven.
Ik sluit mijn ogen weer, laat de droombeelden terugrollen terwijl ik heel traag mijn rechterhand over mijn eigen borst laat glijden. Mijn tepels zijn al hard, bijna pijnlijk gevoelig. Ik strijk er met mijn vingertoppen overheen, amper contact, alleen genoeg om te voelen hoe mijn adem scherp naar binnen wordt gezogen. Langzaam, heel langzaam, daal ik af over de strakke lijnen van mijn buikspieren. Ik voel hoe de huid daar trilt onder mijn aanraking, hoe elke spier aanspant van pure anticipatie. Mijn vingers bereiken de rand van mijn schaamhaar, al vochtig en warrig. Ik stop daar even, laat mijn handpalm plat op mijn onderbuik rusten, voel de hitte die van mijn eigen geslacht afstraalt.
Pas als mijn heupen vanzelf beginnen te wiegen, klein, onwillekeurig, geef ik eindelijk toe. Mijn vingers glijden omlaag, raken de basis van mijn schacht. Geen greep. Alleen maar contact. Ik laat ze vederlicht omhoog glijden, over de hele lengte, tot net onder de rand van de eikel. Daar stop ik. Ik leg alleen maar druk, houd mijn vingers stil, voel hoe mijn pik pulseert tegen mijn handpalm. Mijn ballen trekken strak samen, een diepe, bijna pijnlijke behoefte bouwt zich op. Ik tel in gedachten tot twintig. Heel langzaam. Bij elke tel voel ik een nieuwe golf hitte door me heen spoelen. Bij twintig laat ik los. Hand plat naast mijn lichaam. Lucht tussen mijn vingers en mijn kloppende pik. Ik kreun zacht, half gefrustreerd, half extatisch.
Ik wacht. Laat de piek weer een klein beetje zakken. Mijn ademhaling is oppervlakkig, onregelmatig. Dan begin ik opnieuw. Deze keer pak ik mezelf iets steviger vast, maar nog altijd tergend langzaam. Ik maak lange, glijdende halen, van helemaal onder tot net onder de eikel, waar ik weer stop. Het voorvocht maakt alles glad, glibberig, bijna obsceen nat. Ik stel me voor dat het haar tong is die over me heen glijdt, dat ze me aankijkt terwijl ze precies voelt hoe ik beef. Drie keer herhaal ik die beweging, elke keer stoppend op hetzelfde randje. Telkens als ik voel dat mijn ballen zich samentrekken, dat de spieren in mijn onderrug aanspannen, dat het punt van geen terugkeer nadert, laat ik los. Volledig. Armen weer naast me. Borstkas rijzend en dalend. Wachten.
De vierde keer kan ik het niet meer houden. Ik pak mezelf steviger, ritme iets sneller, maar nog altijd gecontroleerd. Mijn linkerhand glijdt nu ook omlaag, cupt mijn ballen, trekt ze zacht naar beneden terwijl mijn duim en wijsvinger ze licht masseren. Het gevoel is zo intens dat ik mijn rug kromtrek van het bed. Ik voel hoe het vocht nu echt over mijn vingers loopt, hoe mijn eikel opzwellt, hoe elke zenuw bloot en rauw lijkt. Toch stop ik weer. Precies op dat moment dat mijn hele onderlijf begint te schokken. Hand los. Een rauwe, lage kreun ontsnapt uit mijn keel. Ik tril over mijn hele lichaam.
De vijfde keer geef ik het op. Geen uitstel meer. Ik pak mezelf vast met mijn volledige hand, stevig, ritmisch. Korte, harde halen precies over dat ene plekje net onder de eikel, waar alles samensmelt in pure, brandende sensatie. Mijn andere hand blijft mijn ballen masseren, trekt ze ritmisch omlaag terwijl ik ze knijp, net hard genoeg om die extra laag pijn-plezier toe te voegen. Mijn heupen stoten nu mee omhoog, onhoudbaar. Ik voel het diep in mijn onderrug beginnen, een hete golf die zich razendsnel verspreidt, door mijn ballen trekt, mijn schacht vult.
Dan komt het.
Niet als een plotselinge explosie, maar als een langgerekte, diepe ontlading die door mijn hele lichaam trekt. Eerst een seconde van absolute stilte, alles strakgespannen, en dan barst het los. De eerste straal schiet over mijn buik, warm en dik, landt hoog op mijn borst. De tweede en derde volgen meteen, krachtig, bijna pijnlijk intens. Ik blijf doorknepen, blijf strelen, melk elke laatste puls eruit terwijl mijn hele lijf schokt en golft. Vier, vijf, zes harde samentrekkingen, tot het gevoel bijna te veel wordt, tot mijn eikel overgevoelig trilt onder mijn eigen hand.
Ik laat langzaam los. Mijn hand blijft nog even liggen, voelt de laatste lome klopjes na. Mijn ademhaling is zwaar, onregelmatig. Over mijn buik en borst ligt een glanzend spoor, warm en plakkerig. Ik blijf liggen, ogen half dicht, terwijl de ochtendschemer de kamer weer langzaam vult met grijs licht.
Er trekt een luie, tevreden grijns over mijn gezicht.
Goedemorgen, fluister ik tegen niemand in het bijzonder, terwijl mijn lichaam eindelijk ontspant in het warme, uitgeputte naspel.